HaverSchmidt en Schiedam

HaverSchmidt en Schiedam. Op het eerste gezicht lijkt dit boek wat specialistisch, maar als je bedenkt dat François Haverschmidt (1835-1894) bijna 30 jaar, d.w.z. de helft van zijn leven, predikant in Schiedam is geweest, valt dat wel mee. De meeste aandacht gaat uit naar zaken die met dat predikantschap te maken hadden, zoals (in het tweede hoofdstuk) de strijd tussen de orthodoxen en de modernen in de Hervormde Kerk. Die werd in het voordeel van de eersten beslecht en daardoor raakte Haverschmidt allengs in een steeds groter isolement. Troost en steun vond hij bij de in 1862 opgerichte Vereniging Paulus waarvan de activiteiten in het derde hoofdstuk aan bod komen. Meer literair waren zijn bemoeienissen met de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen waarvan de Schiedamse afdeling hem spoedig na zijn intrede als lid toeliet. Het vierde hoofdstuk doet hier verslag van. Het vijfde gaat in op Haverschmidts houding ten opzichte van de sociale en politieke vragen van zijn tijd. Zijn treurig einde is het onderwerp van het zesde. Het zevende bestaat uit een aantal portretten van tijd- en plaatsgenoten onder wie zijn uitgever, H.A.M. Roelants.